عبور و مرور....

ماشین جدید خریدم ....

2010-04-19T17:24:00.004+04:30

اولین ماشینم که فورد کاپری خدا بیامرز و بعد از آن به تر تیب فورد تانوس نقره ای - پژو آردی سفید - پژو 206 مشکی - پراید نقره ای - لندرور آبی - لندرور کرم - فیات لادا - لندرور خردلی - و نوبت به شورولت نوا سفید رسید.

بد ترین ها

1- فورد تانوس (هیکل گنده ولی موتور بی جان)
2- پژو آردی ( با اون که صفر بود ولی همش تو نمایندگی برای تعمیر بودم)
3- لندرور خردلی( مدل بالا بود ولی بی خیر و برکت بود)

بهترینها

1- فورد کاپری ( تیز ، پر شتاب ، اسپرت و ماشینی که در نوجوانی بسیار باش خاطره دارم)

2- پژو 206( خیلی کمکم کرد در دوران جوانی تا بیشتر با تفکر بعضی از همشهریان آشنا بشم)

3- شورولت نوا ( استیل ماشین آمریکایی و آخر اعتماد به نفس و لذت رانندگی )

4- پراید ( خوراک داخل شهر و پا کوتاه کرده بودم)

5- لندرور آبی و کرم رنگ (به نظر من لازمه هر جوانی یک لندرور داشته باشه تا در این دوره ، با طبیعت اخت پیدا کنه ، البته اگه رفته رفته وقتی ، پولی، رفیق سالمی ، ... برا آدم بمونه)

6- فیات لادا محصول روسیه کبیر ( این ماشین بسیار کم خرجه ولی فرمون بسیار سفتی داره به حدی که به مچ یکی از اقوام در حین رانندگی آسیب زد)

شاید پیش خودتون بگین چرا رفته رفته مدل ماشین ها اومده پایین !!!؟؟

در جواب باید بگم ماشین های ده 70 تا 80 میلادی جزء با کیفیت ترین و بهترین تو تاریخ دنیا بوده و مهندسین اون زمان به فکر تامین سوخت و یا سود آوری شرکت تولید کننده به هر نحوی نبودند و بیشتر به فکر آسایش ، ایمنی ، راحتی راننده و سرنشینان بودند و مردم آن زمان در آسایش بیشتری به سر می بردند.

و امکان داره تا جند ساله دیگه حتی ما نمونه هایی از این ماشین های با کیفیت رو در این خیابان هایی با ماشینای بی کیفیت نبینیم و افسوس که با سرعت هر چه تمام داریم به ماقبل تاریخ برمی گردیم.

اگه نظری هم دارین ، بفرمایین

پژو حاج عباس اسقاط شد...

2010-04-15T11:33:00.005+04:30

سلام ،

ماشینو هر جوری که بود اسقاطش کردم و دادم تحویل دولت که حالشو ببره، ولی چه راهی میرفتا!!
این ماشین تقریبا یه 12-13 سالی دست دایی ایم بود تا من برای برادرم خریدم، تا اینکه دولت اینا رو تو طرح تعویض قرار داد ،،، منم که از خدا خواسته ماشین رو بردم تحویل دادم تا برادر گرامی با وامی که می گیره، بره یه ماشین صفر بگیره،،
این اواخر تو اتو بان باش 160 تا می رفتم انگار نه انگار
حالا یه چنتا عکس بزارم براتون حالشو ببرین
قبل از تحویل

بعد از تحویل

پنج شنبه آخر سال موتور جواد برادرمو ...

2010-03-18T19:37:00.003+03:30

سلام

امروز تو خیابون از این گشت های کنار خیابونی به مدارک موتور گیر داد و من بیمه نامه همرام نبود، من امکان فرار داشتم ولی پیش خودم گفتم باید به قانون احترام بزرام وایستادم .

رفتار افسر خیلی محترمانه بود و از من مدارک خواست و من همه رو دادم و موندش بیمه ، که از من طلب کرد من هم با صداقت گفتم که همرام نیست و موتور امانته.
اون هم کمی فکر کرد و گفت ایرادی نداره فقط با این سرباز برو ستاد و اونجا استعلام کنند که موتور دزدی نباشه و کلی منت گذاشت که پسر خوبی بودی و اگرنه موتورت می خوابید. ما هم پیش خودمون گفتیم ، ببین اگه حرف راست بزنی و دروغ نگی همه کارات ردیف میشه و ...
خلاصه با اون سر باز رفتیم ستاد ، که یه هو یه سروان تمام اومد تو حیاط و داد زد هرکی کارت یا بیمه نامه نداره موتورش توقیفه، و دستور داد همه رو از کلانتری بیرون کنن.
مارو می گی عین اسفند رو آتیش شدیم و پریدیم بالا پایین، هرچی به ستوان دومی که برگه توقیف رو پر میکرد گفتم بابا برنامه ما اینجوریه قبول نکرد و منو پاس داد به سمت مسئول در یافت اونا، رفتم به اون گفتم برنامه مااینجوریه که دیدم یه هو قاطی کرد و شروع به داد و فریاد، من هم فقط وایسادم به چشاش نگاه می کردم و پیش خودم فکر می کردم که این لباس تا چه قدر می تونه قدرت به یه نفر بده که همچین رفتاری با یه شهروند داشته باشه، لباسی که برای حفظ منافع ملت باید پوشیده شه و خیلی مقدسه.
خلاصه موتور مارو خوابوندن و ما پای پیاده برگشتیم سر کار و به فکر اون افسری که منو فرستاد ستاد افتادم که چرا با اون رفتار مناسب به من دروغ گفت و اگه قرار بود موتور توقیف بشه چرا این همه منت گذاشت؟؟... و هزار چرای دیگه که همه بی پاسخ ماند و من در آخر فهمیدم اگر قانون کامل اجرا شه نه دروغی گفته می شه ، نه برخورد نامتعارفی ، نه هزار فکر و خیالی که آدم بعد از اعمال قانون سلیقه ای تو ذهنش میاد .

حالا فردا قراره که مدارکو کامل کنم و با توجه به اینکه جمعه هست برم دنبال ترخیصش ( جمعه به خاطر پایان سال بودن بازه)

یه چنتا عکس از قدیما....

2010-03-15T17:40:00.001+03:30

حاج حسین و من

حسین قاچاقچی ، حاج حسین، من

حاج حسین، من

از راست به چپ:

سرلشگر نقدی، امیر قورباغه، من، حاج حسین، ممد ملخ (طوفان) ، سلمان، دکتر

بازم همونا که تو عکس بالا گفتم

دوشنبه 24-12

2010-03-15T11:26:00.002+03:30

سلام
امروز دوشنبه و یکی از روز های پایانی سال هست، و من در مغازه هستم و دارم براتون می نویسم از خروس همسایه که یه چند وقتیه مارو بیچاره کرده!!! نیستید که ببینید چه قوقولی قوقویی میکنه نصف شب ، دمه صبح،...

یه دو بار هم تذکر دادیم ولی افاقه نکرد، براهمین هم تصمیم گرفتم با یه عملیات پیچیده و اطلاعاتی و شناسایی موقعیت جغرافیایی و با کمک سازمان اطلاعاتی سی یا و با همکاری چریک های گرجستان و منابع مالی عربستان طی یک عملیات سری و هماهنگ با رمز "ضد خواب" به نابودی دشمن بپردازم.

برای همین رفتم به صاحب خونه عزیز گفتم و ایشون هم که کاملا شاکی شده بود ، رفت و به همسایه مریض یه تذکر شوخ طبعانه دادن، که تا حدی خروس جان مراعات کردن و شبها نمی خوندن.

که برای من جای سوال بود که چطور به این خروس فهموندن که شب ها نخونه!!؟که چنتا راه حل به ذهنم رسید

1-همسایه به زبون قوقولی به خروس گفت که کمی رعایت کنه!!؟
2- همسایه قول چنتا مرغ تپلی بش داد!!؟؟
3- همسایه کاربری چاقو رو براش توضیح داد!!؟؟
4- همسایه ... خروس رو چرب کرد!!!؟؟

ما که آخر نفهمیدیم ، ولی به این نتیجه رسیدم که هر پیشنهادی که بوده پایدار نیست و طرفین ممکنه در طی زمان شرایطشون فرق کنه!
البته من راه حل اساسی رو فراهم کردن شرایط مناسب در جای مناسب برای خروس میدونم مثلا یه مرغ داری گوشتی که بره حالشو ببره، نه نگهداری اون توی خونه.

به هر حال الان در طی روز، ازشون مستفیض می شیم ،، و هر باری که می خونه به این فکر می افتم که الا کلنگی بودن اقتصاد چه نتایجی می تونه داشته باشه که این همسایه ما که تقریبا 5 ماه عزیمت کرده به اینجا و این خونه ویلایی رو غلفتی خریده!!!!

به امید اینکه روزی برسه و تمام ملت ایران با وسایل ارتباطاتی مانند اینترنت و ... بیشتر آشنا بشن و از فرهنگ خوب یکدیگر استفاده کنن و بفهمند که شادبودن جمع ، لذت بخش تر است تا شاد بودن فرد.

سفر من با باجناق عزیز به ارتفاعات روستای اردمین3

2010-03-14T12:25:00.002+03:30

سفر من با باجناق عزیز به ارتفاعات روستای اردمین2

2010-03-14T11:57:00.006+03:30

امام زاده مسلم نمای بیرونی آن در ارتفاعات روستای اردمین ، یارآباداز توابع شهرستان ساوه

نمای داخلی امام زاده مسلم

برای توضیح میتونم بگم که بالاترین نقطه روی کوه هست و حتما ماشین شاسی بلند می خواد،البته تا چند صد متری اونجا راه خاکی داره که میشه با سواری اومد ولی باید باقیشو پیاده رفت ولی ما به لطف لندی(لندرور) و با دنده کمک تا اون بالا رفتیم. جاتون حسابی خالی بود . چه هوایی ...

سفرمن و باجناق عزیز به ارتفاعات روستای اردمین از توابع ساوه 1

2010-03-13T17:18:00.007+03:30

امیر آقا

چشمه آبی که کافیت یک بار بنوشید تا به مزه واقعی آب پی ببرید

لندرور ملقب به خردل

خردل

انباری که سقفش سالهاست اینطوریه

2010-03-13T12:31:00.003+03:30

سلام
یه مدت زیادی بود که نیومده بودم اینجا تا بنویسم، راستش اتفاقات زیادی تو این مدت افتاده که میشه از انتقال روزنامه به رئیس جدیدش تا بسته شدن اون و تغییر شغل من و رفتن یکی از دوستان قدیمی به هلند برای تحصیل و پیچیده شدن زندگیم گفت، اما من قصد دارم تا یه خورده به برنامهای آینده زندگیم بپردازم تا شرح زندگیم در دوران قبل.
من همیشه دنبال اینم که آرزو هام براورده میشه. که اصلی ترین اون :
(سفر) هستش

برای اینکه بتونم به یه مارکوپولوی واقعی تبدیل بشم باید طوری زندگیم رو طراحی کنم که همش تو سفر باشم و در عین حال درامد کافی براش داشته باشم.دو راه حل به ذهنم رسید
1- بازار فارکس: خرید و فروش ارز - نفت -طلا( که یه 10 سالی باید روش کار کنم و خیلی ریسکش بالاست ولی اگه بتونم ورشکست نشم جزء نفرات برتر مالی دنیا میشم)که برای کار در نقاط مختلف دنیا فقط کافیه به اینترنت دسترسی داشته باشی.

2- راننده تریلی بین المللی :رانندگی با تریلی در دنیا و خلاصه هرجا که تونستی بار بگیری برای این باید گواهی نامه پایه 1 و گواهی نامه بین المللی + تریلی خوب داشته باشی . که فکر کنم یه 2 سالی باید روش کار کنم چون واقعا گرفتن گواهی نامه پایه 1 سخته و همین طور تجریه رانندگی تریلی با بار در جاده های کوهستانی. ولی در کل کار لذت بخشیه ، معاشرت با مردم گوناگون، سرزمین های متفاوت ، زندگی در ماشینت ، خلاصه خودتی و ماشینت و هرجاکه دلت می خواد بری. در آمدشم بد نیست !!!!

من الان دارم رو گواهی نامه پایه 1 کار می کنم و الان تو مرحله امتحان تپه با کامیون هستم که پروسه سخت و بلندیه .
ولی فکرمی کنم روزی برسه که تو کشور های اروپایی با آهنگهای ایرانی دارم سینه کش جاده رو طی میکنم و براتون در استراحتگاهها با این نوت بوک از ماجرا های جاده بنویسم.

زندگی ما تا حالا چرخ های بسیاری خورد ولی مسافرت هاش واقعا جذاب بود.

روزنام سرمایه

2008-06-20T13:28:00.003+04:30

یه چند وقتی که اصلا حال و حوصله کار کردن ندارم، در طول هفته چشمم به تقویم دوخته تا پنج شنبه بشه و من یه روز تعطیل داشته باشم. جمعه هم که میت ها هم تعطیل هستن ، من باید برم سر کار.

از حقوق هم خبری نیست، الان که 31 خرداده ما فقط فروردین رو یک ماه پیش گرفتیم، تازه از ساعت 9 صبح تا هشت شب هم باید سر کار باشی.

میز من هم بغل دستگاها است که همیشه صدای فن اونها، داره اذیت می کنه.

همیشه هم بوی سیگار همکارانی که سیگار در راه رو ها می کشند هست.

خلاصه بد جوری حالم گرفته است ، می خوام بزنم بیرون، دارم از درون متلاشی می شم. من آدمی نیستم که پشت میز بشینم، یا دری وری های یه مشت ... رو تحمل کنم! من متولد خردادم، و همیشه در حرکت، حدود 2 ساله که به این روزنامه میام، و نه تنها در اینجا هیچ رشدی نکردم، بلکه هرچه داشتم از دست دادم، لعنت به این کار.

2008-06-10T14:12:00.004+04:30

روستای اردمین از توابع شهرستان ساوه

2008-06-10T14:07:00.003+04:30

روستای اردمین از توابع شهرستان ساوه

شنبه 4/3/87

2008-05-24T16:30:00.006+04:30

امروز به عیادت پدر بزرگم رفتم ، که به علت سکته مغزی در بیمارستان آسیا بستری شده !!!
و به علت اینکه سن اون بالاست، نمی تونن عملش کنن و داخل سرش یک لخته خونه ،که باید تخلیه بشه !
و الان درد زیادی رو داره تحمل می کنه، به هرحال خدا همراه او باشه و آرزوی تندرستی براش دارم
در این عیادت تمام بچه هاش ، نوه هاش، وحتی نتیجه هاش بودن. و حتی اونایی که با هم قهر بودن یا از هم دیگه دلخوری داشتن ، که در آخر این عیادت با هم آشتی و روبوسی کردند.
با دیدن این ایام من یاد جمله زیبایی می افتم که یکی از بچه های دوران سربازی برام می خوند:

در عجبم از این مردم زنده کش مرده پرست.

تا که هست، بکشندش به جفا.
تا که رفت، ببرندش بر سر دست.

سه شنبه 31/2/87

2008-05-20T15:48:00.006+04:30

امروز لندی فروخته شد!

خبر به همین اندازه گویا و ناگهانی بود.

پنچ شنبه 26 اردیبهشت87

2008-05-17T11:43:00.006+04:30

یه روز تعطیل.
پیش بینی بر آن بود که در این روز تعطیل به دشت لار عزیمت کنیم،ولی...

ساعت 7:30 صبح با پیامک یکی از دوستان بیدار شدم که قراربود مارو در این سفر همراهی کنه ولی به علت پاره ای از مشکلات قادر به همراهی ما نبود.

خوب تا اینجا ما پای سفرمونو از دست دادیم، حالا تصور کن که بخوام پنج شنبه صبح یک رو پیدا کنیم،که با ما همراه شه. کمی فکر کردم به نتیجه ای نرسیدم، و ترجیه دادم بخوابم .

بیدار شدم دیدم ، به به !!! ساعت 11 ظهره!! طبیعتا برنامه دشت لار منتفی شده، و من موندمو یه روز تعطیل نصفه!

فکرکردم برنامه رو تغییر بدم به پارک جنگلی چیتگر، که اتفاق جالبی افتاد، تلفن زنگ زد و ما دعوت شدیم به صرف شام به منزل یکی از دوستان.
خوب مابرای شام دعوت شده بودیم، و یه چند ساعتی رو وقت داشتیم ، تر جیح دادم یه فیلم نگاه کنم که از محمد گرفته بودم، خلاصه با مقداری خوراکی و تخمه به تماشای فیلم پرداختم ،که تا ساعت 4 بعد از ظهر طول کشید، و من که هنوز تو خماری سفرلار بودم و کلافه از این که چرا باید این طوری برنامه سفرم خراب بشه ، به سراغ یخچال رفتم تا یه آبی ، دوغی ، ... پیدا کنم تا جیگرم حال بیاد.

یه آب خنک ردیف کردم و رفتم دمه پنجره! از اون جا ساختمان روبه رو کاملا دید داره و کارگرانی رو دیدم که ، با بیل و کلنگ افتاده به جون این ساختمون بدبخت، که قراره خراب کنن و یه هفت طبقه بسازن.

لیوان آب رو سرکشیدم و به سراغ تلفن رفتم، می خواستم با یکی از دوستان قدیمی تماس بگیرم که هرچی فکر کردم ، شمارش یادم نیومد.بیخیال شدم، حال اینو هم نداشتم که از خونه بزنم بیرون، پس ترجیح دادم مقداری بخوابم از بیکاری!

در حالت خواب و بیداری بودم، تقریبا هر 30 دقیقه و حتی کمتر، چشمام به صورت خودکار باز می شد و به ساعت روی دیوار می افتاد ، انگار از درون من کسی نگران گذران ثانیه ها بود.

البته این حالتو من از دوران سربازی به یادگار دارم.ساعت تقریبا 7 شده بود که دیگه حالم از هرچی خواب بهم می خورد، خیلی سریع و چابک بلند شدم، انگار که کسی برپا(در دوران سربازی برای بیدار کردن سربازان از خواب، با فریاد بلند و یک لگد به درب آهنی برپا مزنند) زده بود. به سمت لباسهام رفتم و آماده شدم برای مراسم شام یک از اقوام.

تا رسیدیم، ساعت 9:30 بود و تا ساعت 12 شب در میهمانی بودیم ، خوش گذشت، پویا بود و گذرا...

جمعه

2008-05-17T11:13:00.007+04:30

یه روز تعطیل.

تصورات:

وقتی آدم در هفته شش روزشو کار کنه اونم از ساعت 9 لی 8 شب، خوب معلومه از روز تاطیلش چی می خواد:

یه پیرجامه راه راه نخی به همراه یک آب طالبی خنک،که روی تخت لم دادیو یه بالشت هم که زیر دستت هست داری فیل "مرد شرقی زن فرنگی "رو می بینی که با بازی شهناز تهرانی همراهه، از اون بزن بهادر فیلمش گرفته تا نازو غمیش اومدنش ، خلاصه فیل که تموم می شه موقه ناهاره، میری یک پاتیل آب دوخیار به همراه سنگگ ردیف می کنی و می زنی به بدن، حسابی که خوردی تا اینکه یواش یواش چشمات سنگین می شه و این فکر میره تو مخت تا این وسایل ردیف کنی: بالش 2 عدد، محلفه یک عدد، مگس کش یک عدد، یک کاسه آب به همراه تعدای یخ داخلش (برای رفع تشنگی ) و ...

خوب حالا تخت ملوکانه تو حاضره تا بری خواب هفت پادشاهو ببینی، و دور از غم دنیا چشماتو ببندی.

رخدادها:

ساعت 7:30 بیدار شدم،

چند ساعت بعد:

هوا کاملا تاریک شده، و صدای اذان می یاد، از جات بلند می شیو به سمت پنجره میری ، به بیرون یه دید می زنی،بعد میری سراغ اینکه چراغو روشن کنی ، هنوز چشمات به خوبی وسایلو تشخیص نمی ده، دار ی حرکت می کنی که می ببینی پات رفت تو اون کاسه آب و دمر شد رو فرش، خوب اشکال نداره آب روشناییه .

خوب حالا وقت اینه که یه هفته جدید رو شروع کنی و دوباره بری سر کار تا جمعه برسه

چهارشنبه 25/2/87

2008-05-14T11:39:00.013+04:30

سلام.

روز از نو ، روزی از نو.

صبح شده بود من هنوز تو رخت خوابم بودم، نه حال اینو داشتم که از جام بلند شم و نه حال اینو که به خوابم ادامه بدم، خلاصه بد شرایطی بود. بازور زحمت یه دست صورتی به آب زدمو،که بفهمم چه خبره!

اول رفتم سراغ موبایلم، دیدم خبری نیست بد رفتم سراغ یخچال، البته نه از سر گرسنگی بلکه از سر عادت. خلاصه لباسامو پوشیدمو، زدم بیرون. موتورو روشن کردمو از پارکینگ که خواستم بیام بیرون ، دیدم، اوه اوه ... چه بارون خفنی داره می یاد، پیشه خودم گفتم با لندی(لندرور) برم،بعد گفتم ولش، بارونو عشقه .

زدم بیرون یواش یواش اومدم تا به چمران جنوب رسیدم آقا انگار زیر دوش آبی ، خلاصه عین موش آب کشیده شدم موتور ما هم که قربونش برم تریله ، هر چی آب رو زمین هم بود ریخت به ما.

با هزار بد بختی که یه موقع لیز نخوری (رانندگی با موتور تریل در بارون، خیلی بده ، خیلی لیز می خوره بر خلاف موتور های معمولی) و بری قاطی باقالی ها ، خودمو رسوندم به روزنامه.

با برو بچ نگهبانی و پیک سلام و احوال پرسی کردم،دیدم باز این مهرداد داره قرقر میکنه که آی من اینکارو کردمو، اون لیوانه کیه هو... و طبق معمول با سیگارش دم در وایساده که مثلا داره بیرون سیگار می کشه که یه فوت می کنه به بیرون یکی به داخل ،خلاصه رفتم سراغ IT(اتاق سرور) یه نگاهی انداختم دیدم همه چی ردیفه،یه حالی هم به لباسام دادم رفتم سراغ کامپیوتر عزیزم که ببینم چه خبره!!!

یه چرخی تو سایت های خبری زدیم دیدم به حمدا... مملکت هنوز سرجاشه، البته تو تیتر یکی از روزنامه ها زده بود که رئیس جمهور عزیزمون در نظر داره شخصا وارد مسئله مسکن بشه(همشهری 25 اردیبهشت) که خدا رحم کنه بمون.

چون اگه ایندفه گرون تر شه و صاحب خونه عزیزم بخواد کرایه رو بالا ببره ،بنده به شخصه باید برم سراغ شهرک های اطراف تهران.

امیدوارم که هرچی هست ، خوب باشه.

الان ساعت 3:14 دقیقه بعد از ظهره، تحریریه خیلی شلوغه و همه در تکاپوی تهیه خبر، راستی یک از دوستان به من گفت سایت خبری روزانلاین که توسط جمهوری اسلامی فیلتر شده رو هک کردن ،، به طوری که دیگه نمی توان مسئولین اون سایت، دسترسی ارسال خبر داشته باشن.

هوا کمی با ما سر ناسازگاری داره، در وبلاگ 360 یاهوم قرار گذاشته بودیم فردا به دشت لار عزیمت کنیم که باران رحمت همچو آفتابه ای لبریز از آب بر برنامه ما ریخته شده.

البته امیدوارم به این سفر یک روزه برم، اگر رفتم و زنده برگشتم حتما عکس های از اونجا براتون می یارم.

سه شنبه 24 اردیبهشت87

2008-05-13T16:17:00.022+04:30

امروز ساعت 14:15 جواد برادرم اومد پیشم و رسید بانکی رو از من گرفت، در نهایت یه احوال پرسی ساده که بعدش رفت سر زندگیش.

ولی یه خبری که منو وادار به نوشتن این پیام داشت این بود که مجید جعفری که از دوستای خوبمه قراره از شنبه به جای دیگه منتقل بشه و اونجا کار کنه!!!!

وعلی ملکوتی هم کارش درست شد و در این روزای آخر تسویه میکنه و میره ایران خودرو، این بنده خدا زیاد تو این روزنامه سرمایه تهمت های به نا حقی شنید.

به هر حال چیزی که از آدما می مونه رفتار و اخلاقشونه، من که ازاین دوستان بدی ندیدم
ولی خوشحالم که خدا جای حق نشسته ..
خلاصه دوستان یکی یکی دارن میرن، و حتما هم زمانی می رسه که من از این روزنامه خواهم رفت. ولی امیدوارم خاطره های خوبی از اینجا برام بمونه.

به امید دیدار...